Schrijnende getuigenis, live muziek en historisch beeldmateriaal

Tijdens het concert vertelt Schelvis in fragmenten over de 72 uur lange reis naar het vernietigingskamp Sobibor. Hij schetst daarbij een reëel beeld: hoe zag de wagon er van binnen uit, wie waren zijn lotgenoten en wat ging er door hem heen tijdens de verschrikkelijke reis?

Zijn verhaal wordt afgewisseld met muziek, uitgevoerd door het Nationaal Symfonisch Kamerorkest onder leiding van dirigent Jan Vermaning. Het geheel wordt ondersteund door unieke historische beelden uit het archief van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.

Klassieke muziek is altijd van levensbelang geweest voor Schelvis. In de oorlog floot hij, samen met vriend Leo de Vries, muziekfragmenten die ze van elkaar moesten raden.

“Dat hield ons op de been, want muziek was een zeldzaamheid die je koesterde.”

Schelvis en Vermaning kozen samen de muziekfragmenten die klinken bij zijn getuigenis, waaronder de vocale werken: het Urlicht uit Mahlers Tweede Symfonie en twee aria’s van Bach. Schelvis' liefde voor het vocale werk werd al jong aangewakkerd. Als kind ging hij vaak mee met zijn vader naar de repetities van het koor ‘De stem des volks’.

Toen Schelvis een jaar of vijftien was – in 1936 – hoorde hij voor het eerst de Matthäus-Passion. Dat maakte zoveel indruk dat hij nadien de hele tekst in een boekje kalligrafeerde.

Achterin dit boekje noteerde Schelvis de data wanneer hij de Matthäus-Passion live bijwoonde. Veel jaartallen ontbreken er niet, praktisch alleen die van de oorlog.