Jules Schelvis

Rachel en Jules, archieffoto

Op 1 juni 1943 werd Jules Schelvis, (1921-2016), samen met zijn vrouw Rachel Borzykowski, haar familie en 3000 andere Joden vanuit Westerbork in veewagons getransporteerd naar het vernietigingskamp Sobibor. Vrijwel iedereen, ook zijn vrouw Rachel, werd onmiddellijk na aankomst vergast.

"Het was de laatste keer dat ik mijn geliefde heb gezien."

Jules Schelvis behoorde tot de 81 jonge mannen die werden geselecteerd om als ‘Arbeitsjuden’ in Polen en Duitsland te werken. Na de oorlog bleek hij de enige overlevende van zijn transport. Schelvis hield zich zijn hele leven bezig met onderzoek naar het vernietigingskamp Sobibor en het vertellen van zijn getuigenis.

Schelvis schreef onder andere het boek: 'Er reed een trein naar Sobibor' over het transport naar en de aankomst in, Sobibor.

Voor zijn verdiensten ontving hij een eredoctoraat van de Universiteit van Amsterdam (2008) en werd hij onderscheiden als Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Op 14 oktober 2013 werd Schelvis in Sobibor – 70 jaar na de opstand aldaar – in Polen benoemd tot Officier in de Orde van Verdienste van de Republiek Polen.

Rachel en Jules, archieffoto